عاواد - استاد محمد قهوه ای 1320-1387

آزیتا قهوه ای:

سلام
صمیمانه از شما تشکر میکنم

واز سوي پدرم از شما سروران ودوستارانش
که همدردي هايتان تلاشي بود ارجمنددرهميشگي يادش و تسلايي بر سوگ ماسپاسگذاري میکنم
قدردان همراهي هايتان

بهرامی:

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود / بار بر بست و به گردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرز یمانی خواندیم / وز پیش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

میثم مولایی:

سلام
من 3 سال پیش با استاد طرح 2 داشتم
اون موقع ها هیچی از حرفاش نمی فهمیدم
تازگیا فهمیدم چه مرد بزرگی بود
حق شاگردی رو به جا نیاوردم
امیدوارم منو ببخشه!

ماهان:

میدانم این درد چنان بزرگ است که نمیتوان با کلمات بر آن مرهم نهاد .اما افسوس که بزرگ مردان و بزرگ زنان را سالها بعد از رفتنشان میشناسند و درک میکنند .او از زمان جلو تر بود . مانند بقیه نبود که این خود نشان آزاده بودن است .فقط مانند خودش بود و از آنچه بقیه دیکته کنند بری بود و آزاد .من او را چندان ندیدم .اما دوستش داشتم . مانند دکتر حسابی . مانند خانم دکتر میرهادی .مانند آنها که کارشان عشقشان بود و هنر را به لباس مادیات آلوده نکردند.و این کار بزرگی است که از من و ما بر نمی آید. اما بزرگان زود میروند.طبیعی است . چرا که همجنس این دنیا نیستند .
من شاگرد کلاسش نبودم . اما همیشه او را الگو قرار میدادم .او حتی من را نمیشناسد .اما ما او را میشناسیم .
گرچه نتوانستیم در مراسمش باشیم اما بر او درود میفرستیم .و وصلش را با اهورا تبریک و هجرتش را با دنیا تسلیت میگوییم و میدانم که برای اطرافیان و دوستارانش غم بزرگی است و نمیتوان منکر آن شد اما دعا میکنیم این غم زودتر طی شود و زمان تند تر عبور کند تا اینکه غمش قابل تحمل گردد ...مطمئنم هیچگاه دلتان برایش تنگ نخواهد شد . زیرا او اینجاست ...خوب گوش کن . اگر گوشهایت خوب بشنوند صدایش را خواهی شنید ...او فقط ناراحت ناراحت بودن شما است و شما را میبیند ...زیرا که در افقی دیگر زنده است.
در انتها آرزوی صبر و بهبود بازماندگان.

دوستانی که عکس-فیلم و یا هر اثر دیگری از استاد در اختیار دارند در صورت امکان برای ما بفرستند تا برای استفاده سایر دوستداران استاد به نام خودشان بر روی وبلاگ قرار داده شود.

ghahveieweblog@yahoo.com 

منبع تصویر: انجمن علمی دانشگاه آزاد همدان